Sposób pozytywny - maieutyka
Sztuką położniczą nazywano tą metodę z tego powodu, że Sokrates uważał, że w każdym człowieku jest prawda, a zadaniem jego jest pomóc jej wyjść. Sokrates, jako nauczyciel pomagał osobom, z którymi rozmawiał dojść do tego, co jest ową prawdą. Stawiając pytania proste, które wymagały od osoby z którą prowadził konwersację tylko odpowiedzi prostych - tak, lub nie, Sokrates pomagał ludziom dochodzić prawdy. Dochodzenia te bowiem nie wymagały wielkiej wiedzy, ograniczały się do zdrowego rozsądku tylko, który zdaniem Sokratesa miał każdy człowiek. Sokrates choć twierdził, że niewiele wie i miał świadomość swojej niewiedzy, twierdził także, że ma umiejętność intuicyjnego oceniania, co jest dobrem, a co złem. Na tym opierał swoje dochodzenia do tego, co w danym wypadku jest dobre, co złe. Jeśli zakładana przez niego sprawiedliwość w drodze dedukcji okazywała się złem, to wiadome było, że przyjęte na początku założenie winno być odwrotne od teraźniejszego. Postępował analogicznie, gdy z jego rozważań z rozmówcą wynikło na przykład, że tchórzostwo jest dobre.