Sokratyzm
Wynikły z filozofii Sokratesa sokratyzm jest w jego konsekwencji skrajnym moralizmem, oraz skrajnym intelektualizmem. Wszelkie zagadnienia, problemy powinny być wedle sokratyzmu roztrząsane za pomocą intelektualizmu. Idąc tym tropem - dla człowieka najwyższym celem powinna być cnota. Środkiem do jego zdobycia natomiast - intelekt, wiedza. Wiedza jest u Sokratesa tożsama z cnotą, a więc osoba posiadająca dostateczną wiedzę do dobrego postępowania, a więc cechująca się cnotą jest najszczęśliwszą osobą na świecie i nie powinno jej być niczego brak, nie powinna odczuwać smutku, a jedynie samą radość. Szczęście, rozum, cnota i dobro były więc w sokratyzmie wartościami nierozłącznymi. Etyka obozów filozoficznych była od tej pory budowana na sokratyzmie właśnie i Sokratesowi zawdzięczała rozwinięcie i takie pojęcie etyki. Ta nauka filozoficzna zaczęła być teraz dużo bardziej doceniana i częściej nad nią pracowano niż do tej pory. Drugą konsekwencją wynikłą z filozofii Sokratesa był fakt, że wiedza jest ogólna, na tym budowano później teorię poznania.