Logika
Celem Sokratesa nie było jednak uczenie tego, co cnotą jest, a co nią nie jest. Nie posiadał wiedzy gotowej do przekazania swoim uczniom, nie stworzył systemu prostego i łatwego, takiego, który mógłby wytłumaczyć ludziom i odejść. On razem z uczniami, a nawet z zwykłymi przechodniami poszukiwał owej cnoty, owej wiedzy. Razem z nimi starał się rozwikłać konkretne problemy, stosując wymyślony przez siebie system takiej rozmowy. W przeciwieństwie do poprzedzających go filozofów nie starał się być mentorem - on był filozofem - dążył do mądrości nie uważając siebie za najmądrzejszego lecz uzmysławiając sobie swoją niewiedzę dążył razem ze swymi uczniami do zdobywania jak najszerszego zakresu wiedzy. Teoria Sokratesa nie była więc teorią samej wiedzy, lecz teorią poszukiwania wiedzy, a więc metodologią. Podwyższało to jej status, ponieważ znaczyło, że dla samego pozyskiwania wiedzy owa metodologia została stworzona. System Sokratesa polegał na dwóch metodach - negatywnej i pozytywnej. Pierwsza miała za zadanie uświadomić osobę z którą dyskutował o brakach w jego wiedzy, pozytywna miała pomóc znaleźć rozmówcom dobrą drogę.